INLEIDING

REIZEN DOOR AFRIKA

GEOLOGIE

ER WAS EENS

PLANTENWERELD

WELWITSCHIA

LOBELIA

DIERENWERELD

NEUSHOORN

ZEBRA

STRUISVOGEL

KROKODIL

AYE AYE

LEEUW

NIJLPAARD

GIRAFFE

FLAMINGO

JACHTLUIPAARD

OLIFANT

GNOE

GORILLA

WILDE HOND

SHOEBILL

DE SEIZOENEN

KLIMAAT

LANDSCHAPPEN

SLENK

GEBERGTEN

SCHILD

PLATEAUS EN BEKKENS

RIVIEREN

WOESTIJNEN

MEREN

ZOUTMEREN

VOLKEN IN AFRIKA

BERBERS

MASAI

DINKA

INFORMATIE GAMBIA

GALERIJ DIEREN

GALERIJ

STARTPAGINA

 

 

 

Krokodil.

Een blik op de tanden toe bewapende nijlkrokodil is voldoende om te beseffen dat dit dier van vlees leeft. Als een krokodil jaagt, sluit een spier zijn keelgat af zodat hij zonder water binnen te krijgen een prooi kan grijpen. Nijlkrokodillen jagen vaak op prooien die te groot zijn om in zijn geheel door te slikken. De tanden en kaken zijn echter niet geschikt om te kauwen, zodat het slachtoffer aan stukken gescheurd moet worden, hetgeen de krokodil doet door de prooi vast te grijpen en zich vervolgens om zijn as te draaien. Bij een karakteristieke aanval grijpt de krokodil de poot van zijn prooi en sleurt hem vervolgens onder water, waarna de ontleding begint. Een krokodil kan zijn kaken op elkaar klemmen met een kracht van 1 ton, maar een ieder, die het maar durft, heeft de kracht om ze dicht te houden. Soms eten verscheidene krokodillen samen, terwijl ze met zijn allen grote stukken vlees van het prooidier afdraaien. In zulke gemeenschappelijke eetpartijen krijgen territoriale mannetjes, die dominant zijn, meer voedsel dan de ondergeschikte dieren. De grote brokken voedsel worden verteerd met behulp van stenen in de maag die de krokodil van de bodem van het meer of rivier haalt en doorslikt. Spieren doen de maag samentrekken, en de stenen vermalen het voedsel. Soms bewaart een krokodil zijn prooi door hem onder water tussen de rotsen of takken vast te klemmen. De krokodil wacht dan tot het vlees gaat rotten, om het gemakkelijker aan stukken te kunnen scheuren. De nijlkrokodil is een van de grootste carnivoren van het dierenrijk en kan gemakkelijk grote prooien doden, en ook mensen. Sommige Afrikaanse dorpen beschermen zich tegen krokodillen door palissades te bouwen langs de oevers, waar de inwoners wassen en water halen. Metingen van krokodillen aan de Grumeti rivier in Tanzania leverden lengten van 5,4 m op bij een gewicht van een ton. Behalve jagers zijn krokodillen ook aaseters en ze kunnen een karkas vrij vreedzaam delen met andere hongerige.Ook hebben ze de reputatie dat ze bepaalde vogels tolereren. Er wordt wel beweerd dat sporenkieviten de opengesperde bek van de krokodil durven te betreden om restjes vlees tussen de tanden vandaan te pikken. nijlkrokodillen leven in meren, rivieren en zoetwatermoerassen, en ook in brak water langs de kust. met hun snuit en poten graven ze holen, om in te verblijven tijdens perioden van droogte of lage temperatuur. De dieren communiceren door middel van hese en hoestende geluiden tijdens paarvormingrituelen, het afschikken van indringers en bij angst of pijn. Waarschijnlijk is hun vocabulaire groter, maar er is nog maar weinig bekend over communicatiesysteem. Mannetjes en vrouwtjes worden geslachtsrijp als zij een lengte van ongeveer 2,5 m bereiken. de tijd van de voortplanting varieert geografisch, de vrouwtjes beginnen, vooruitlopend op het leggen van eieren, in het noorden met het bouwen van nesten in de droge tijd, en in het zuiden aan het begin van de regentijd, meestal van begin november tot eind december. Het vrouwtje legt 30 tot 50 bevruchten eieren in een nest dat bedekt wordt met zand en aarde en bladeren. Tijdens de 70 tot 100 dagen die het broeden duurt, blijft zij bij het nest. Maar af en toe moet ze toch weg om af te koelen in het water, wantkrokodillen moeten voortdurend hun temperatuur regelen. Tijdens haar afwezigheid plunderen predators het nest. Als de jongen op het punt staan uit te komen, maken ze piepende geluidjes. De moeder reageert door de laag die het nest bedekt te verwijderen en de uitgekomen jongen de weg naar het water te wijzen. De jongen dieren blijven in de buurt van hun moeder voor een periode van een jaar of twee. Samen met andere vrouwtjes vormt de moeder soms een soort crèche, om de jonge dierenbij elkaar te houden. De jonge krokodillen zijn echter in feite op zichzelf aangewezen en blijven een potentiële prooi tot ze groot genoeg zijn om een aanval van predators af te weren. Ook de volwassen mannetjes eten jonge krokodillen. Het eerste voedsel van de pasgeboren jongen bestaat uit watertorren, krabbetjes, andere kleine in het water leverde ongewervelde, spinnen en insecten. Tegen de tijd dat de jonge krokodil een volgroeid en volwassen dier geworden is, doodt hij antilopen, buffels, jonge nijlpaarden, en plukt af en toe een onoplettende python uit een boom aan de oever van het water.

 

  gerdavanderzwan@hotmail.com

Laatst bijgewerkt: 03-05-2007 10:30 

©vriendenvanafrika.nl     ©vriendenvanafrika.com

ALL RIGHTS RESERVED.